Proje masaya geldiğinde, birbirine yabancılaşmış 40 farklı tapu ve her birinin kendine özgü hukuki ve topografik düğümleri vardı. Bu karmaşayı standart bir parselasyonla çözmek yerine, tüm arazi tek bir bütün olarak ele alındı; ilgili kurumlarla yürütülen müzakerelerin ardından topografyaya en uyumlu yeni bir plan kuruldu.
19.028 m²’lik alan, iki ormanın arasında “nefes alan” bir yerleşime dönüştü. 482 bağımsız birimin her biri manzara ve güneş açısına göre optimize edildi; yürüyüş yolları, peyzaj ve sosyal donatı, arsayı bir deneyim alanına çevirdi.
Şehir planından konut birimlerinin detaylandırılmasına kadar tüm süreç BIM üzerinden yürütüldü; geniş ölçekli peyzajın doğallığı parametrik araçlarla mimari bir düzene bağlandı.
